Geen categorie

Het nieuwe Artis

Klik voor volledig artikel
Klik hierboven voor het volledige artikel (zolang dit op internet beschikbaar is)

=Citaat=

„Kun je vandaag de dag nog dieren opsluiten?”, vraagt Haig Balian zich in het begin van Het nieuwe Artis af. Het antwoord laat zich raden want Balian was ten tijde van de opnames directeur van de Amsterdamse dierentuin. Balian, zelf voormalig filmproducent: „We sluiten dieren op om mensen te laten zien dat er meer wezens op deze planeet zijn dan mensen.”

De echte vraag in de ruim één uur durende documentaire is dan ook meer: hóe sluit je anno 2018 dieren op? Een vogelverzorger („Pelikanen vliegen vrij hard. Van Assen naar Alkmaar in twintig minuten”) komt het dichtst bij het antwoord: „Een volière voor de pelikanen is heel mooi, maar dat is duur. Daarom kortwieken we ze elke vijf weken.” In beeld is ondertussen te zien hoe de veren aan de imposante vleugels van een pelikaan worden gehalveerd. De verzorger: „Het is net als nagels knippen. Zo moet je het zien. Het is niet schadelijk voor het dier, het is geen amputatie.”

Achter de schermen is Balian voortdurend in de weer om zijn dierentuin aan de man te brengen („Nederlanders weten niets van de natuur”), te moderniseren en weerwoord te bieden aan de schreeuw om meer dierenwelzijn. Zo wil de Partij voor de Dieren hem per motie dwingen het aantal dieren in Artis te halveren. Balian: „Dat betekent dat we nog één olifant over zouden houden.” Op rustige maar gedecideerde toon tegen een medewerker: „Dat heeft niets met dierenwelzijn te maken.”

De twee Artis-olifanten vormen de rode draad in de documentaire. Een van de beesten is drachtig. De spanning en de opwinding van de verzorgers daarover is oprecht en daarom interessant om naar te kijken. Dat laatste geldt om een heel andere reden ook voor de bijdrage van Heleen Rouw, ‘hoofd merk & relatiebeheer’ bij de dierentuin. De geboorte van de eerste olifant ooit in Artis biedt volop kansen, aldus Rouw. „Het is herfstvakantie dus ik verwacht dat het omzet gaat geven.” Maar ja, dan moeten die beesten wel een beetje meewerken natuurlijk. Rouw in een vergadering: „Het was perfect geweest als de olifant vannacht was geboren. Nu is het overdag en is de kans heel groot dat we het nieuws niet geheim kunnen houden.” Zichtbaar teleurgesteld kijkt ze haar collega’s aan. „We willen graag zelf het persbericht naar buiten brengen.

Wanneer het jonkie eindelijk is geboren en Rouw persoonlijk haar goedkeuring heeft gegeven aan de naam Sanuk, blijkt haar invloed pas echt. Terwijl de mokken en fotolijsten met de afbeelding van de jonge olifant in allerijl worden uitgestald in de Artis-winkel, heeft dierverzorger Peter Bleesing plaatsgenomen achter een telefoon om de media te woord te staan. Letterlijk leest hij de antwoorden voor die de pr-afdeling op een uitgewerkte vraag-antwoordlijst voor hem heeft opgetikt. Een medewerkster kijkt over zijn schouder mee. Bleesing tegen een journalist: „Artis is een educatief instituut en we zijn daarbij in de overtuiging dat we…”

De mediahonger is met de pr-riedel voor even gestild, maar het grote publiek wil Sanuk zíen. Maar nu zit het herfstweer tegen. Rouw tegen de dierverzorger: „Wanneer denk je dat het zou kunnen? Donderdag of vrijdag zou pr-technisch perfect zijn.”

De vraag die na het zien van Het nieuwe Artis het meest beklijft, is wat onnatuurlijker: het liefdevol houden van dieren in een professionele dierentuin of het gedrag van de pr-afdeling van Artis. Voor het antwoord hoef je geen gediplomeerd bioloog te zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.